سال ۹۱ زیبایی داشته باشین

گاهي دانه هاي برف بر دستان لطيف دختر بچه اي كه در اين سرمای لذت بخش شب های زمستان براي گذراندن اوقات فراغت خود به قدم زدن در حیاط مدرسه اش مشغول است قرار مي گيرد و به زمزمه هاي آتشين او گوش مي سپارد كه همچو لالايي اي سرشار از عطوفت براي اوست و او همچو عروسكي در دستش به چشمان دخترک خيره مي شود و سپس چشمانش را مي بندد و آهسته به خواب مي رود. در اين خواب شيرين کم کم با گرما و حرارت دستان مهربان دخترك براي هميشه با شب های زمستان وداع مي كند و خود را همچو خاكستري  كه از احتراق به وجود مي آيد در حرارت دستان دخترک بر جاي مي گذارد.

 مصاحبت هایی دل انگيز در شب هاي سرد و زيباي زمستان در کلبه هایی که با بخاری هیزمی گرما را در خود جای داده اند جاری است  كه البته اين هم نشيني ها كم از شب هاي گرم و طاقت فرساي تابستان كه نگرش درباره ي آن ها در اين شب هاي زيبا بسيار لذت بخش است و گاه ياد خود را در دل انسان ها تحریک می کنند.

و اما کارنامه هم که گرفتم...

یه خورده انتظاره بیشتری داشتم...

ولی نسبت به پارسال بهتر بود...

 شیرین لبی شیرین تبار
مست و می آلود و خمار

مه پاره ای بی بند و بار
با عشوه های بی شمار

هم کرده یاران را ملول
هم برده از دلها قرار

مجموع مهرویان کنار
تو یار بی همتا کنار

زلفت چو افشان می کنی
مارا پریشان می کنی

آخر من از گیسوی تو
خود را بیاویزم به دار

یاران هوار ، مردم هوار
از دست این بی بند و بار

از دست این دیوانه یار
از کف بدادم اعتبار

می می زنم ، می می زنم ، جام پیاپی می زنم
هی می زنم ، هی می زنم ، بی اختیار

کندوی جامت را بیار
بر کام بیمارم بزار

تا جان فزاید کام تو
بر جان این دلخسته ی بشکسته تار

 ۹۰/۱۰/۲

هنگامی که در میان وزش بادهای نیرومند در امتداد مسیر قدم هایم مروارید های سپید در اطرافم رقصان می شوند و بر شانه هایم می نشینند من را نیز با رنگ زیبای زمستان در می آمیزند.

حال دیگر نفس ها و روح لطیفم زمستانی می شود و با آن یک رنگ می شود.

1390/9/12

باز نسيم هاي مهربان , باز فرش هاي سپيد آسمان و باز آن سكوت دل نشيني كه رايحه ي دل انگيز پاييزي را به ياد من مي اورد, همه در اين سرود زيباي پاييزي شركت دارند و هر يك با وجود خود اين سرود را زيباتر مي نمايند. مخمل سبز زمين در ميان نسيم ها به آرامي تكان مي خورد و بر اطراف خود گرده افشاني مي كند. 

بر بالاي قله ايستاده ام و دستانم را به دست نسيم مي دهم كه با دستان مهربان او گرم مي شود. به اطرافم  مي نگرم كه اين زيبايي هاي خلقت مرا به وجد مي اورد و دلم را به انان مي سپارم. 

در دوردست ها دريا آرام و زيباست اندكي نزديك تر جنگل هاي انبوه و پهناور كه مرز بين كوه ها و دريا را پوشش مي دهند بسيار شورانگيز است . فرش هاي سپيد فلك در زير پاهايم حركت مي كنند و گاهگاهي چهره ي دوردست هارا نمايان مي سازند.

آسمان فرش زيباييست كاش پاره اي از آن گل هاي سرخ و نيلي اش بودم.

واااي چه خوش گذشت امروز , هيچ وقت فراموشش نمي كنم

یه وقت پایین پایینا نرین

با هر نفسم نبض نفس هايم را اميدوارتر و استوار تر مي سازم. با هر تپش قلبم تپش زودگذز زمان را ميبينم و سوار  بر قايق افكارم بر موج هاي آرام و لطيف زمان گذر مي كنم و از خلقت كاعنات پند ميگيرم كه خالق تمام هستي اين لحظه لحظه ها را براي انديشيدن به چگونگي حضور و استفاده ي درست آن مشخص كرده است كه دريابيم هستي را براي ما پديد اورده است.

.

.

.

سلام به همه

با اینکه تازه دو ماه از اغاز سال تحصیلی جدید میگذره

اما درس ها همچنان زیاد و وقت گیرند

امسال به گونه ای دیگه میخوام درسامو بخونم

دوستون دارم

فعلا...

سرم به شانه ي بانوي مهربان نسيم

به سوي دامنه ي دوردست مي رفتيم.

به زير چادر ابر

چراغ باران, در كوچه باغ جان , روشن!

در آستان سحر

فضاي دهكده همرنگ نيمه شب, تاري,

نديده بودم ابري بدان گرانباري!

هزار خيمه به هم پرده پرده پيوسته,

به چارسوي افق ره به روشني بسته,

نبود روزني از طاق آسمان روشن!

سحر, وليكن  فرهادوار, مي كوشيد

ز بيستون سياهي برون كشد خورشيد!

به روي قله دور,

صداي تيشه ي فرهاد بود,

                                  تيشه ي نور,

به كوه ابر گرانبار و ضربه ها كاري

كه ناگهان شد شير سپيده دم جاري

شكافت سينه ي كوه,

دريد چادر ابر,

دميد چهره ي مهر,

افق, طلايي,

             تاج سپيد, گلناري

شد از شكستن شب چهره ي جهان روشن.

من و نسيم به سوي سپيده مي رفتيم.

پرندگان سحر خوان, سرود مي خواندند.

جوانه ها نفس نرم روشنايي را

دورد مي گفتند

به روي دامنه ها, جاي جاي تا لب رود

زمين, ز پرتو گل هاي ارغوان روشن!

من از لطافت صبح

من از طراوت نور

من از نوازش آن مهربان,

                              چنان سرمست;

كه گاه, در همه افاق مي گشودم بال

كه مست, بر همه افلاك مي فشاندم دست

چو بوي صبح, همه روزن روان روشن!

نسيم را گفتم:

(( اگر حقيقت خورشيد را حجابي هست

هميشه در پس هر ابر, آفتابي هست

هميشه, آن سوي ديوار هاي نوميدي

اميد هست و,

                         افق هاي بيكران روشن!))

در ميان گذر بادهاي دل گشاي پاييزي و بر زمين افتادن برگ هاي زيباي درختان روحيه اي سرشار از طراوت و تازگي به من مي دهد. فصل برگريزان زيبايي را به پاييز هديه مي كند و جلوه ي او را آراسته مي كند. با صداي خش خش برگ ها پاييز صداي وجود خود را پديدار مي كند. خورشيد پشت ابر ها غايم مي شود و ديگر سوسوي وجود خود را به جهانيان نشان نمي دهد. ابرها دور هم جمع مي شوند و در دل آسمان به دنبال هم مي دوند. در كنار اين نماي زيباي طبيعت در فصل پاييز لحظه هايم را با آواي صداي پرندگان پشت سر مي گذارم.

1390/7/7

سرمه ی چشمان زیبای شب

آسمان سرمه ی مشکی بر چشمان خویش کشیده است. غرش ابرها و صدای چکیدن نم نم باران بر خاک و گل ها روحیه ای سرشار از تازگی به من می دهد. نسیم نغمه خوانان بر کنار گوشم می رقصد. و در اوج لطافت زیبایی را بر نگاهم چیره می کند. آواز های دسته جمعی پرندگان به روحم الهام می بخشند. گل زیبای آفتابگردان چشمانش را بسته است و نگاه خود را بر زمین خیره کرده است. برگ های درختان کف می زنند و سرود شبانه را به خوبی همراه می کنند. گلیمی سبز بر زمین پهن است و نقش های آن با رنگ های دل ربا مرا به وجد می آورد .

پرده ی اتاقم به آرامی  می رقصد نگاه مرا به سوی خود نزدیک می کند و اسمان پر از ستاره را نشانم می دهد که با برق نگاه خود ذهنم را به دوردست ها می برد. مهتاب سیگمون است وچهره ی افکارم را بر خود می نگارد افکاری که به فردایی روشن دست پیدا خواهند کرد و بزرگی خود را به خوبی می نمایند. هنگام صبح است از نور مهرانگیز ماه تابان کاسته می شود و با گروه ستارگان آسمانم حداحافظی می کنم. آسمان کم کم چهره ی خود را دگرگون می کند و چهره ی جذاب خورشید به شهر لبخند می زند. لکه هایی سپید در آسمان ردپا هایی می گذارند و بدن گسترده ی او را پوشش می دهند. نسیم همچنان چهره ی لطیف گیاهان را نوازش می کند و شبنم بر لبان گل های باغچه نمایان می شود.

۱۳۹۰/۶/۱۸

سکوت شب

در این هیاهو و سکوت بی همتای شب و سوسوی ماه تابان . در این تاریکیه آسمان برگه های افکارم را ورق می زنم و به تپش قلب لحظه لحظه های این جهان گوش می سپارم . بر اتفاقات درون خود هشیارم و احساسات و رویداد های تازه را در خود احساس می کنم. احساساتی که در سکوت هر شبم با من همراه است . به سکوت شب گوش می سپارم و تک ستاره ی آسمان شبم که در هر شب بر آسمان زیبا نمایان می شود را می بینم و به چهره ی شفاف آن چشمک می زنم.

۹۰/۶/۱۲

دریا                                                                                                      به سویش میروم و با گام های خود به او نزدیک می شوم و چشمانم را به سوی رنگ زلال و نیلگونش می گشایم و چهره ی لطیف آن را احساس میکنم . موج های سپید دریا نگاه مرا به سوی زیبایی های آن جلب می کند. پلک هایم را می بندم و با صدای زیبای موج های دریا آرامش وصف ناپذیری پیدا میکنم و افکارم را زیرو رو میکنم به دوردست ها می اندیشم و سرنوشت های پنهان شده را برای خود مرور میکنم و قصه های دل نواز دنیا را با روحیات خویش همراه میکنم . به افق دریا می نگرم و پرنده های زیبا را می بینم که با هم صمیمی و بسیار با نشاط در بالای موج های خروشان دریا پرهای خود را بر هم می زنند و من کنجکاوانه مسیر پرواز ان ها را دنبال میکنم و حس دل انگیزی پیدا میکنم . نسیم را می نگرم که با دستان مهربان خود چهره ی شاد و دل گشای دریا را نوازش می کند و مهر و محبت خویش را به او ابراز می کند. و نیز خدا را می بینم که زیبایی تمام زیبایی ها از آغاز تا پایان از او بوده است.

دلا در عشق تو صد دفترستم                     که صد دفتر ز کونين ازبرست

منم آن بلبل گل ناشکفته                           که آذر در ته خاکسترستم

دلم سوجه ز غصه وربريجه                      جفاي دوست را خواهان ترستم

مو آن عودم ميان آتشستان                        که اين نه آسمانها مجمرستم

شد از نيل غم و ماتم دلم خون                     بچهره خوشتر از نيلوفرستم

درين آلاله در کويش چو گلخن                     بداغ دل چو سوزان اخگرستم

نه زورستم که با دشمن ستيزم                     نه بهر دوستان سيم و زرستم

ز دوران گرچه پر بي جام عيشم                    ولي بي دوست خونين ساغرستم

چرم دايم درين مرز و درين کشت                   که مرغ خوگر باغ و برستم

منم طاهر که از عشق نکويان                       دلي لبريز خون اندر برستم

ای خالق تمام زیبایی ها می دانی که تمام وجود من مال توست می دانی که همین دیشب بود که تو را در تمام وجودم به زیبایی احساس کردم و تورا تنها صاحب قلب کوچکم دانستم خدایا می دانی که دیشب چجوری عشقم را به تو وانمود کردم دیدی که باران چشمم فقط برای به باریدن آغاز کرد. دیدی که ایمانم را یک باغ کردم و با رفتار ها و اخلاق های شایسته گل های زیبا را در آن پرورش دادم. خالق من تو اول و آخر وجود منی

سلام بچه ها امیدوارم سرحال و شاد باشین من از دیشب تا حالا خیلی فرق کردم رابطم با خدا خیلی عوض شده دیشب به خودم اومدم و دیدم فقط خداست که میتونه در قلب ادما باشه و همینم هست از دیشب تا حالا واقعا با عشق و ایمان نماز میخونم و روزه میگیرم ولی فکر میکنم اگه آدم قلبش به خدا نزدیک باشه و ایمان داشته باشه از همه چیز بهتره حالا میخواد نماز نخونه و روزه نگیره.

منا خیلی دوست دارم  مامان بابا عاشقتونم

همیشه سالم و سلامت و شاد باشید

لباسی بافتم بر قامت دل                          زپود محنت و تار محبت

۲.گل آور

۳.جان پرور

۴.گرما خیز

۵.اتش بیشه

۶.جهان بخش

۷.دژ خوی

۸.باران ریز

۹.اندوه خیز

۱۰.سرما ده

۱۱.برف آزر

۱۲.مشکین فام

کرگدن جوان، تنهایی توی جنگل می رفت…
دم جنبانکی که همان اطراف پرواز می کرد، او را دید و از او پرسید که چرا تنهاست ؟!
کرگدن گفت: همه کرگدن ها تنها هستند.
دم جنبانک گفت: یعنی تو یک دوست هم نداری؟
کرگدن پرسید: دوست یعنی چی؟
دم جنبانک گفت: دوست، یعنی کسی که با تو بیاید، دوستت داشته باشد و به تو کمک بکند…
کرگدن گفت: ولی من که کمک نمی خواهم.
دم جنبانک گفت: اما باید یک چیزی باشد، مثلاً لابد پشت تو می خارد، لای چین های پوستت پر از حشره های ریز است. یکی باید پشت تو را بخاراند، یکی باید حشره های پوستت را بردارد.
کرگدن گفت: اما من نمی توانم با کسی دوست بشوم. پوست من خیلی کلفت و صورتم زشت است. همه به من می گویند پوست کلفت.
دم جنبانک گفت: اما دوست عزیز، دوست داشتن به قلب مربوط می شود نه به پوست.
کرگدن گفت: قلب؟ قلب دیگر چیست؟ من فقط پوست دارم و شاخ.
دم جنبانک گفت: این که امکان ندارد، همه قلب دارند.
کرگدن گفت: کو؟ کجاست؟ من که قلب خودم را نمی بینم!
دم جنبانک گفت: خب، چون از قلبت استفاده نمی کنی، آن را نمی بینی؛ ولی من مطمئنم که زیر این پوست کلفت یک قلب نازک داری.
کرگدن گفت: نه، من قلب نازک ندارم، من حتماً یک قلب کلفت دارم !
دم جنبانک گفت: نه، تو یک قلب نازک داری. چون به جای این که دم جنبانک را بترسانی، به جای این که لگدش کنی، به جای این که دهن گنده ات را باز کنی و آن را بخوری، داری با او حرف می زنی…
کرگدن گفت: خب، این یعنی چی؟
دم جنبانک گفت: وقتی که یک کرگدن پوست کلفت، یک قلب نازک دارد یعنی چی؟! یعنی این که می تواند دوست داشته باشد، می تواند عاشق بشود.

سلام امروز تولدمه دیگه دارم وارد ۱۳ سالگی میشم

امیدوارم توی این سن جدید بتونم خیلی با انرژی تر و سرحال تر زندگی کنم

ممنونم از همتون دوستای گلم که تولدمو تبریک گفتین 

بوسه

در دو چشمش گناه می خنديد

بر رخش نور ماه می خنديد

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله ئی بی پناه می خنديد



شرمناك و پر از نيازی گنگ

با نگاهی كه رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه كردم و گفت:

بايد از عشق حاصلی برداشت



سايه ئی روی سايه ئی خم شد

در نهانگاه رازپرور شب

نفسی روی گونه ئی لغزيد

بوسه ئی شعله زد ميان دو لب

دوستای گلم شما از چه موسیقی ای خوشتون میاد جوابتون رو تو بخش نظرات مطرح کنین.

دین مجموعه ای از باورها و ‌‌قانون ها و مراسم است که به باور پیروان آن برای سعادت انسان لازم است. دین  شامل باور به یک یا چند خدا و موجودات معنوی مثل فرشتگان است و گاه یک کتاب مقدس نیز دارد. دین با ابعاد متفاوت زندگی انسان و جامعه مثل غذا خوردن و ازدواج و لباس پوشیدن و تولد و مرگ وبازرگانی دولت و سیاست ارتباط پیدا می کند . دین های متعددی در سراسر جهان وجود دارد که از بعضی جنبه ها به هم شبیه اند . دین اسلام و دین مسیح و دین یهود بزرگ ترین دین های توحیدی هستند.

دوستان عزیزم شما می تونید هر نظری رو که نسبت به دین دارید رو در بخش نظرات مطرح کنید.

من می توانم در آهنگ زندگی خویش بهترین نوازنده باشم و خود را بر فراز زیبایی ها وشایستگی های سپهر آهنگم برسانم در این آهنگ دلنشین ایزد گیتی با مهر و عطوفت خود بر سر گیتارزندگی ام می ایستد و مرا از خطا های آن به دور می دارد .

من می توانم عاشق و دلداده ی زندگی پر فراز و نشیب خود باشم و همچو شکوفه های بهاری به آن رایحه ای سرشار از عشق و عطوفت ببخشم .

 من می توانم همچو شاپرکی با روحی لطیف و سرشار از مهر بر گل ها بوسه زنم و به فروزنده ی زیبای آسمان چشمک بزنم ‌.

 من می توانم شعر های عاشقانه و زیبای خود را برای گل ها و گیاهان و برای چشمه ها و رودها بخوانم و آنان نیز مرا تشویق کنند .

من می توانم با آسمان زیبای آبی دوست باشم و مهر دوستی خویش را به چشمک زنان زیبای آسمان شب ابراز کنم .

من می توانم با افکارم بر ورق های زیبای سرنوشت با خط خوش بنویسم و آسمان زندگی ام را نقاشی کنم و من می توانم راز های پنهان روزگارم را آشکار سازم.

دوستای گلم امیدوارم از این انشای من به خوبی لذت برده باشین و مورد پسند شما قرار گرفته باشد و دوست دارم نظرهای خوبتون رو برام بذارین.

۲. لبخند حال و هوایتان را تغییر می دهد.

۳. لبخند مسری است.

۴. لبخند زدن استرس را از بین می برد.

۵. لبخند زدن سیستم ایمنی بدن را تقویت می كند.

۶. لبخند زدن فشارخونتان را پایین می آورد.

۷. لبخند زدن اندورفین، سروتونین و مسكن های طبیعی بدن را آزاد می كند.

۸. لبخند زدن چهره تان را جوانتر نشان می دهد.

۹. لبخند زدن باعث می شود موفق به نظر برسید.

۱۰. لبخند زدن كمك می كند مثبت اندیش باشید.